Kedi Bakım Ve Tıraş Makinesi

18 yaşında, ciddi düşüşte olan yaşlı bir kedim var. Sadece “kendini temizlememek” değil; uzun tüylü bir Maine Coon ve koltuk altlarının altından, arkası ile memelerinin etrafından kürk topaklarını ve keçeleşmiş tüyleri kesmeye çalışıyordum ve deriye kadar inmek gerçekten zordu. Bunları aldım… ve ona bunlara alışması için yelesini ve favorilerini tarayarak, aynı zamanda sesiyle de alıştırmak için cihazı çalıştırırken, hiçbir şeyi gerçekten kesmeden derisine bastırarak titreşime ve sese alışmasını sağladım. Bir haftadan biraz fazla sürdü ve sonra bunu yüzümü parçalamadan kullanabildim; yanlarındaki ve karnındaki keçelerin çoğundan kurtuldum. Daha kişisel bölgelere girmeye çalıştığımda işler biraz riskli hale geldi, ama zamanla bana diğer bölgelere geçmem için güvendi. Traş edilen bölgelerden daha fazla rahatlama hissetmeye başladıkça ve bunu tolere ettiği için ödül mamalarıyla ödüllendirildikten sonra, bunun 2+2’yi bir araya getirip benim de daha hassas alanlara odaklanmama izin vermesini sağladığına inanıyorum. Hepsi BİR ANDA değil, azar azar. Bu aracı seviyorum. Sanırım kedim de seviyor.

Başta, kedim yeni olan her şeye — özellikle vızıldayan bir şeye — aşırı şüpheyle yaklaşıyordu. Ama bunu başarmaya kararlıydım, çünkü arka tarafındaki keçeleşmeler gerçek bir soruna dönüşüyordu ve fırçalamak işe yaramıyordu.

Yavaşça başladım. Tıraş makinesini sevdiği yatağın üzerine, dokunmadan bıraktım. Kokladı, birkaç kez pati attı ve sonunda görmezden geldi (benim için bir zaferdi). Birkaç gün sonra, sadece sesi duysun diye onu yakınında çalıştırdım. Süper sessiz ve düşük titreşimli, bu da büyük fark yarattı. Yakında kaldı, meraklıydı ama kaçmadı.

Sonraki adım? Onu okşarken cihazı açmak, sakin zamanla ilişkilendirmesini sağlamak. Yaklaşık bir hafta sonra, o uzanmışken arka bacaklarının etrafında hafif bir tıraş yapabildim — ve şaşırtıcı bir şekilde irkilmedi.

Şimdi, gerçekten bakım zamanının tadını çıkarıyor gibi görünüyor. Bu, rutinimizin bir parçası haline geldi ve keçeler gitti. Tüyleri harika görünüyor ve harika hissettiriyor — ve en önemlisi, o artık daha rahat. Bu küçük aletle daha mutlu olamazdım. Gerçekten hayatımızı değiştirdi!

Biyoloji mezunu ve gururlu bir kedi annesi olarak, evcil hayvan ebeveyni olmanın gerçek bir sorumluluk gerektirdiğini en başından beri biliyordum; özellikle de hijyen söz konusu olduğunda. Jasper’ı yavruyken sahiplendiğimde, onu erken dönemde bakıma alıştırmayı öncelik haline getirdim. Yavaşça başladım; tıraş makinesini çalıştırmadan önce sadece yanında hissetmesine, sonra da tüylerine nazikçe değdirmeye izin verdim. Yavaş yavaş alıştı.

Altı aylık olduğunda, arka ve patilerindeki tüyleri kısaltmak artık bağ kurma zamanımızın bir başka parçasıydı. Her zaman, tedbirin tedaviden daha iyi olduğuna ve mahrem bölgelerini temiz tutmanın gerçekten büyük sorunların önüne geçebileceğine inandım.

Bu Belvedir tıraş makinesi başından beri bizimle ve başka hiçbir şeyi kullanmazdım. Nazik, yeterince sessiz ve kusursuz şekilde tasarlanmış.

Jasper şimdi iki yaşında, sağlıklı, mutlu ve spa günlerine tamamen alışkın. Bakım yapmak ikimiz için de stresli değil; hepsi sadece sevgi, ilgi ve biraz da iç huzuru.